Dit is een lesje die ik net heb geschreven voor m’n pspforum.

Het zal wel aan mij liggen, maar waarom moeten de voetbalsupporters toch steeds met elkaar op de vuist? Waarom moeten er steeds mensen in elkaar geslagen worden? Waarom gunnen de mensen elkaar het licht niet in de ogen? Is het nu echt zo erg dat de een wint en de ander verliest? Er kan er toch maar een de winnaar zijn? Waarom moet alles en iedereen ‘t toch altijd ontgelden en alles gesloopt worden? Waarom worden de relschoppers niet harder aangepakt? Waar is de tijd gebleven dat een vader voor z’n plezier met z’n zoon naar voetbal ging? O, nee, dat doen ze nu nog, alleen leert zoonlief van papalief dat ‘t heel normaal is, wat niet zo is, maar even in de gedachte van de vader, om tegenstanders bijna dood te slaan.  Waarom denken de ouders toch bijna altijd dat hun kind de beste voetballer is en worden ze boos als anderen er niet zo over denken?

Ik begrijp echt niet wat er nu aan is om anderen in elkaar te meppen. Misschien dat iemand mij dat kan uitleggen? Kan iemand mij ook de andere vragen van hier boven beantwoorden? Verwacht van mij alleen geen begrip, want voor geweld kan ik geen begrip opbrengen. En dat spijt me niet.

Ik wil niet alle voetbalsupporters over een kam scheren, want dit stukje gaat alleen over de beroemde rotte appels in de beroemde mand. Die verzieken ‘t meestal voor de goeien.

Voor de genen die zich dus aangesproken voelen en zich er niet in herkennen en zich altijd gedragen en ‘t verlies als een volwassene accepteren. Blijf vooral zo.

Voor de genen die zich erin herkent: wordt eens volwassen en gedraag je ook eens als zodanig, tenzij de bak je 2e huis is, dan moet je vooral zo doorgaan. Ik hoop dat je dan wel zo’n ouderwetse cel krijgt en niet zo’n moderne.

Ik weet dat ik met dit stukje geen vrienden maak, maar ik hoorde net op de radio dat er weer supporters van diverse clubs tijdens de kwalificatiewedstrijd van Oranje met elkaar op de vuist willen gaan. Vandaar dit logje.